Po raz pierwszy astronomom udało się zmierzyć prędkość z jaką obraca się czarna dziura. Okazuje się, że szybkość obrotu dochodzi do niemal połowy prędkości z jaką porusza się światło, więc blisko 150 000 kilometrów na sekundę! Przypominamy, że obwód Ziemi wynosi równo 40 075 kilometrów.

Przeważnie czarne dziury, które oddalone są o setki milionów lat świetlnych, są zbyt rozmazane i słabo widoczne, aby udało się precyzyjnie określić prędkość ich obrotu. Tym razem doszło do bardzo rzadkiej sytuacji – masywna ekliptyczna galaktyka utworzyła naturalną soczewkę grawitacyjną, która umożliwiła naukowcom badanie obiektów bardzo daleko położonych.

Czarne dziury powstają gdy, gwiazdy kończą swój naturalny żywot. Wówczas rdzeń gwiazdy, jądro rozpada się na dużo mniejsze, gęste kule. Dochodzi wtedy do powstania bardzo potężnej siły grawitacyjnej, która jest naprawdę ogromna, powoduje ona pochłanianie światła – stąd zjawisko czarnej dziury.

A quasar located about 6 billion light years from Earth.
Ten obraz pokazuje różne elementy składające się na odległego kwazara znanego jako RX J1131-1231, zaobserwowanego przez Chandra i Hubble’a. Dane Chandry, wraz z danymi z ESA XMM-Newton, były wykorzystywane do bezpośredniego pomiaru prędkości wirowania czarnej dziury zasilającej ten kwazar.